اين اتصالات طبق استاندارد بخش3  ISO 2531:98    تحت عنوان Restrained Joint نامگذاري مي‌گردند.

اصول كار اتصالات ضدزلزله Anchoring آن است كه اين اتصالات نيروي محوري وارد بر يك مؤلفه خط لوله را به مؤلفه بعدي انتقال داده و در اثر نيروي محوري جدا نميگردند. اين اتصالات اجازه ميدهند تا نيروهاي محوري ايجاد شده در برخي نقاط خاص (زانو، تبديل، سه راهي، فلنج كور) روي يك لوله يا چند لوله توزيع شده كه بدين ترتيب نيازي به استفاده از بلوك مهاركننده سيماني نميباشد. در بعضي موارد كه بعلت مشكلات مربوط به موقعيت مكاني و ضعيف بودن استحكام خاك استفاده از بلوك سيماني ميسر نمي‌باشد، استفاده از اتصالات ضد زلزله ضروري است. آببندي اين اتصالات عيناً مانند اتصالات تايتون با استفاده از واشر لاستيكي صورت ميگيرد. همينطور قابليت انحراف زاويه‌اي و جابجايي محوري اين اتصالات مطابق اتصالات تايتون ميباشد.

مزايا و قابليتهاي اتصالات ضد زلزله:

1-    مقاومت در مقابل نيروي محوري ناشي از نيروهاي هيدروليك.

2-    تأمین ایمنی شبکه های آبرسانی در مقابل زلزله.

3-    تأمین ایمنی شبکه های آبرسانی در زمينهاي پرآب، شیبدار و ناپایدار.

4-    ضرورت استفاده از اين اتصالات در جاهائيكه استفاده از بلوك سيماني غيرممكن باشد.

علاوه بر موارد فوق اين اتصالات كليه مزاياي اتصالات تايتون معمولي بشرح زير را دارا ميباشد.

5-    سهولت و سرعت مونتاژ.

6-    داشتن آببندي مناسب در مقابل فشار آب.

7-    قابليت جابجايي زاويه‌اي.

8-    قابليت جابجايي طولي.